పేదరికం, కష్టాలు, అవమానాలు మన విజయానికి అడ్డంకులు కావు. మనపై మనకు నమ్మకం, సాధించాలనే పట్టుదల, నిరంతర కృషి ఉంటే అసాధ్యమనుకున్న లక్ష్యాలను కూడా సాధించవచ్చు. ఇతరులు మన కలలను చూసి నవ్వినా పట్టించుకోకుండా, మన లక్ష్యం వైపు అడుగులు వేస్తూ ఉండాలి. ఎందుకంటే మన ప్రస్తుత పరిస్థితి మన భవిష్యత్తును నిర్ణయించదు.. మన కష్టమే మన భవిష్యత్తును నిర్మిస్తుంది!

ఈథన్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను ఒక చిన్న గ్రామంలో తన కుటుంబంతో కలిసి నివసించేవాడు. ఆ గ్రామంలో ఎక్కువమంది సాధారణ జీవితం గడిపేవారు. రోజువారీ అవసరాలు తీర్చుకోవడమే చాలామంది కుటుంబాలకు పెద్ద సవాలుగా ఉండేది. అలాంటి గ్రామంలో ఈథన్ కుటుంబ పరిస్థితి కూడా అంతంతమాత్రంగానే ఉండేది. వారి ఇల్లు చాలా చిన్నది. వర్షం పడితే ఇంటి పైకప్పు నుంచి నీళ్లు కారేవి. ఈథన్ వేసుకునే బట్టలు పాతవే. కొత్త బట్టలు కొనుక్కోవాలన్నా, మంచి ఆహారం తినాలన్నా కుటుంబం ఆర్థిక పరిస్థితి సహకరించేది కాదు. కొన్నిసార్లు ఇంట్లో అందరికీ సరిపడా భోజనం కూడా ఉండేది కాదు. ఈథన్ తల్లిదండ్రులు తమకు ఉన్న కొద్దిపాటి సంపాదనతో కుటుంబాన్ని పోషించడానికి ఎంతో కష్టపడేవారు. అయినప్పటికీ ఈథన్ తన పరిస్థితులను చూసి నిరాశ చెందేవాడు కాదు. ఎందుకంటే అతని మనసులో ఒక పెద్ద ఆశయం ఉండేది. ఏదో ఒకరోజు తాను గొప్ప స్థాయికి ఎదగాలని, తన తల్లిదండ్రులకు సంతోషకరమైన జీవితాన్ని అందించాలని, తన కుటుంబం ఇకపై డబ్బు కోసం ఇబ్బందులు పడకుండా చూడాలని అతను కలలు కనేవాడు.

అతని దగ్గర డబ్బు లేదు. ఖరీదైన పుస్తకాలు లేవు. ఆధునిక సౌకర్యాలు లేవు. కానీ అతని దగ్గర ఒకటి మాత్రం ఉంది. అదే తన భవిష్యత్తును మార్చుకోగలననే బలమైన నమ్మకం. ఈథన్ తన భవిష్యత్తు గురించి స్నేహితులతో, గ్రామంలోని పెద్దలతో మాట్లాడినప్పుడల్లా చాలామంది నవ్వుకునేవారు. ‘ముందు నీ కుటుంబ పరిస్థితిని చూసుకో. మీ ఇంట్లో పూట గడవడమే కష్టంగా ఉంది. అలాంటిది నువ్వు గొప్ప వ్యక్తివి కావాలని కలలు కంటున్నావా?’ అని కొందరు ప్రశ్నించేవారు. మరికొందరు ‘పెద్ద పెద్ద కలలు కనడం చాలా సులభం. కానీ వాటిని నిజం చేసుకోవడం అందరికీ సాధ్యం కాదు. నీ పరిస్థితుల్లో నువ్వు అలాంటి ఆశలు పెట్టుకోవడం అనవసరం’ అని సలహాలు ఇచ్చేవారు. ఈ మాటలు విన్నప్పుడు ఈథన్ బయటకు నవ్వుతున్నప్పటికీ, లోపల మాత్రం బాధపడేవాడు. తన కల నిజంగా సాధ్యమవుతుందా? తాను అనుకున్న స్థాయికి చేరుకోగలడా? అనే సందేహాలు అతన్ని వెంటాడేవి. అయినా తన కలలను పూర్తిగా వదులుకోవడానికి అతని మనసు అంగీకరించేది కాదు.

ఒకరోజు సాయంత్రం గ్రామంలోని కొంతమంది మళ్లీ ఈథన్ కలలను ఎగతాళి చేశారు. వారి మాటలు అతని మనసును తీవ్రంగా కలచివేశాయి. ఏం చేయాలో తెలియక ఈథన్ గ్రామం చివరన ఉన్న పాత చెక్క వంతెన దగ్గరకు వెళ్లాడు. అక్కడ ప్రవహిస్తున్న నదిని చూస్తూ ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు. అదే సమయంలో డేనియల్ అనే ఒక వృద్ధుడు అటుగా వచ్చాడు. ఈథన్ ముఖంలో కనిపిస్తున్న బాధను గమనించి అతని పక్కన కూర్చున్నాడు. ‘ఏమైంది బాబూ? ఏదో కోల్పోయినవాడిలా నదిని చూస్తూ కూర్చున్నావు. నీ మనసులో ఏముంది?’ అని అడిగాడు. ఈథన్ తన బాధనంతా ఆ వృద్ధుడితో పంచుకున్నాడు. ‘నాకు జీవితంలో గొప్పగా ఎదగాలని ఉంది. నా కుటుంబానికి మంచి జీవితం ఇవ్వాలని ఉంది. కానీ నా కలల గురించి చెప్పినప్పుడల్లా అందరూ నవ్వుతున్నారు. మా కుటుంబ పరిస్థితి బాగాలేదని, నాలాంటి వాడు పెద్ద కలలు కనకూడదని అంటున్నారు. నిజంగానే నా పరిస్థితుల్లో నేను ఏమీ సాధించలేనా?’ అని ప్రశ్నించాడు. డేనియల్ ప్రశాంతంగా విన్నాడు. వెంటనే సమాధానం చెప్పకుండా పక్కనే ఉన్న ఒక చిన్న రాయిని తీసుకుని నదిలోకి విసిరాడు. రాయి నీటిలో పడగానే చిన్న అలలు ఏర్పడి చుట్టూ వ్యాపించాయి.

By Hemanth

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *